reality of love

Letting go of someone doesn’t mean you have to stop loving him… It only means that you allow that person find his own happiness w/o expecting him to come back… It’s not just setting the other person free but its also setting yourself free from all the fear, bitterness, hatred and anger that you keep in your heart….  Do not let the bitterness rare away your strength weaken your faith and never allow pain to dishearten you…but rather let you grow w/ wisdom in bearing it…  You may have found peace in loving someone and not expecting anything in return. 

ambot lang!

ang iban nga tawo maayo lang mag komentar kag magpanuya, kung maghalalambal pamatyag mo kung sin-o nga mga santo kag sanitita, kay gali imo niya, sobra pa sila sa tawo nga gina komentaran nila…… may ara man nga kung maghambal pamatyag mo kung sin-o nga mga perpekto…… ara balang ang tanan nila nga ginahimo maayo kag wala gid sila sang malain nga ginhimo sa ila nga kaugalingon…… hay ambot lang, hindi lang ko ka hambal!!! may ara man nga, ang mga nagliligad ukon natapos na, ginabalik-balik pa bala, pamatyag bala nila sa tawo niya asta mintras amo nalang na, mapatunto, mapainto, magpaka-gaga kag magpaka-gago….. hindi mana malain nga magpa-reminder sa isa ka tawo ah!, pero ara niyang daw sulit-sulit nga hambal katalaka na ina niya.

hayyyy

hayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy! buhay…….. pwerte ka budlay…..

ang gwapo nga kawatan

one day, nagsulod ang gwapo nga lalaki sa enternet cafe, pagsulod niya, namangkot siya, siling niya tagpila ang “one hour” nagsabat man ko nga 15, tapos gin duhol niya ang iya nga kwarta, pagdaho niya sang iya nga kwarta sa akon, nahulog ang kwarta sa salog, pagkahulog gin pulot ko….. without knowing gali ang ini nga gwapo nga lalaki may iban nga plano, sang gin pulot ko ang kwarta sa salog, gin kuha niya ang cellphone nga ara sa babaw sang table, tapos gin tago ya, sang nakuha ko na ang kwarta sa salog, hambal sang gwapo nga lalaki, balikon ko nalang ang “1 hour ko, kag ang sinsilyo ko” kay mapa load lang siya kuno sa gwa, teh siling ko man oo,  mga 1 hour na, wala pa siya…. sang kuhaon ko na ang cellphone sa lamesa wala na, siling ko, wala man di sang may nakapalapit sa lamesa, kundi ang gwapo lang nga lalaki, ati siya gid ang nagkuha sang cellphone eh! amo na subong wala nako salig sa mga gwapo…. kay mga kawatan gali…. except lang sa mga indi kawatan…. baw ang kabalan gabalik-balik padi abi ya guro nalipat nako sang itsura niya…..

ngaa bala

my crush

ang crush ko, ka alam na sa iya, amo na nga na admire gid ko sa iya, sang ulihi daw na inlove ko sa iya kay pirme kami opdanay kag kit-anay nga duwa, hayyyyyyyyy kabudlay gid ya….. kada kit-anay namon nga duwa, grabe na kulba ko, naga blush pako na… kung hindi ko siya makita ka sad man sa akon… ok nalang nga biskan gina kulbaan ko, basta makita ko lang siya. grabe gid ang feelings ko sang time na ato sa iya… pero nangita kung sang way nga para hindi kami mag kit-anay… pero naga kit-anay man kami giyapon… hayyyyy! subong kung makit-anay kami, ok naman, wala naman ko sang feelings sa iya, siguro love as friend nalang…